Deze drie affiches zijn allen ontworpen door Gilles Van Schuylenbergh nadat hij de opdracht van het stadsbestuur kreeg er één te ontwerpen.
Ieder jaar kan iedere creatieve ziel die zich geroepen voelt een poging wagen voor het ontwerp van de carnavalsaffiche.
Ook dit jaar werden er ontwerpen ingestuurd maar het stadsbestuur besliste dat geen enkele inzending voldeed.
Daarom klopten zij aan bij Gilles en verkozen dan uiteindelijk onderstaande affiche.
Gilles Van Schuylenbergh
Wat opvalt aan deze affiche is dat het afgebeelde zich niet afspeelt tijdens carnaval. Het gaat hier niet om een momentopname van carnavalesk feestgedruis. In plaats van massa’s carnavalisten op een levendige locatie, ziet men slechts één figuur op een voor de rest lege Grote Markt.
Ik probeerde hier niet de feestelijkheden te vertalen maar me te concentreren op een ander, voor menig Aalstenaar herkenbaar tafereel: een gevoel dat men kan krijgen wanneer men tijdens het jaar rustig over de Grote Markt loopt en men zich plotseling realiseert dat diezelfde locatie 3 dagen lang de kern vormt van het Aalsterse Carnaval. Wie dit feest nog niet heeft meegemaakt, beseft op dat moment niet dat de rotonde met haar mooi aangelegde bloemenperkje, zich zal transformeren tot de finale van de zondagsstoet, het danscentrum
by night, de verzamelplaats voor de Voil Jeanettenstoet en, tot slot, de plaats van de popverbranding waarbij duizenden carnavalsneuzen gericht zijn naar dit middelpunt.
Deze opsommende flashback (of flashforward) schept een haast absurd contrast met de overige 362 dagen. De figuur die de Grote Markt aanschouwt beseft dit wél en zijn schaduw verraadt waar hij met zijn gedachten zit. Een mengelmoes van mooie herinneringen en met voorpret gevulde vooruitzichten.
Ik werd dit jaar vereerd met de opdracht de affiche voor Aalst carnaval 2008 te ontwerpen. Omdat 23 inzendingen voor de jaarlijkse affichewedstrijd volgens het
college van burgemeester en schepenen niet overtuigend waren, besliste de stad om
een voormalige laureaat aan te duiden voor het ontwerp.
Chronologisch terugkerend was ik de eerste niet-deelnemer van de wedstrijd die in aanmerking kwam. 2 jaar geleden ontwierp ik samen met mijn vader, André van Schuylenbergh, reeds de carnavalsaffiche, een duidelijke stijlenmix van ons beiden.
Deze affiche heb ik volledig volgens mijn artistieke stijl gemaakt.
Wie dus een “André van Schuylenbergh” verwacht, komt bedrogen uit. Mijn schilderijen zijn feitelijk opgewerkte fotocollages. Ik vertrek vanuit een reeks aaneengeplakte fotografische fragmenten. Vervolgens schakel ik over tot het schilderen. Overbodige details verdwijnen onder de verf en nieuwe lijnen vervormen het realisme dat door de foto’s werd gecreëerd. Het uiteindelijke resultaat levert een heel eigen beeld op met zowel surrealistische als kubistische trekjes:
- het surreële kantje: de Grote Markt werd visueel uitgezuiverd: zoals men in een droom een plaats kan herkennen terwijl men weet dat die plaats er in de realiteit niet precies zo uitziet.
- het kubistische kantje kan men dan weer herkennen in de verschillende versmolten perspectieven. De figuur werd langs achter gefotografeerd maar zijn schaduw werd in vogelperspectief geschilderd.
Ook het belfort toont meer kanten dan dat we met onze 2 ogen kunnen waarnemen.
We weten dat het niet klopt, maar het beeld wordt er wel totaler door.
De omstandigheden bij het ontwerpen van de affiche waren niet altijd even makkelijk. Vooreerst was er een tijdstekort: op het moment dat ik de opdracht aanvaardde, zou normaal gezien de affiche al in druk en de ontwerpen van de afgeleiden (medailles, pins, poststempel,...) al ontworpen moeten zijn. Men vroeg me ook om niet 1 maar 3 ontwerpen te maken, zodat de stad nog steeds zou kunnen kiezen.
In combinatie met de tijdsnood, vertaalde de deadline zich hierdoor naar 1 afgewerkt ontwerp per week. Stevig doorwerken dus!
Tijdens de openingsuren van mijn tekenwinkel heb ik staan schilderen in de badkamer omdat ik de winkelbel niet kan horen vanuit mijn atelier. Gelukkig verkoop ik verf dus stoorden mijn klanten zich niet aan mijn “volgedesjterde” uiterlijk.
Zelf ben ik een carnavalist in hart en nieren. Ik hou van de humoristische anarchie die er heerst en loop jaarlijks mee met de losse groep “goegeloin” waar ik samen met mijn maten graag de actualiteit op de korrel neem. Die jaarlijks verse inspiratie in Aalst is zo bewonderenswaardig. Alle carnavalisten die er telkens opnieuw in slagen om gevatte persiflages uit te beelden, houden ons feest ook heel modern (ik vrees/hoop dan ook om mezelf in de stoet tegen te komen).
Carnaval evolueert mee en dat is niet erg. Mensen die mijn carnavalliedjes kennen, merken misschien dat ik probeer af te stappen van traditionelere teksten en eerder een herkenbare snaar probeer te raken, zoals de verkleedgewoonten van sommigen (“wadejoon”) of het evolueren van ons dialect (“int Oilsjters”).
Op diezelfde manier ben ik tewerk gegaan bij mijn ontwerpen voor de affiche. Ik vind dat er plaats moet zijn voor bepaalde symbolen en folklore maar dat betekent niet dat de essentie van carnaval daar van afhangt.
Carnaval zal/mag nooit vastroesten in herhaling. Anders kunnen we evengoed om de 10 jaar gaan kijken naar een paard en telkens even gelukkig zijn.
Hier zijn alvast enkele van de andere inzendingen.
Mooi ? Prachtig ? Carnavalesk ? Afgrijselijk ?
Beslis zelf maar, ieder heeft zijn eigen smaak en eigen mening.
Wij willen toch de creatieve zielen danken die een poging waagden en
wensen hun veel succes bij een eventuele volgende poging.
